My Words

بعضی از ادم ها معمولا تنهاترن. اونا پیش از حد اهمیت میدن.احساسات عمیق دارند.و عشق میورزند.و همیشه پیش از حد می بخشن.و بعدا میفهمن که بقیه فقط دارن ازش سو استفاده میکنن .مهربونیشون به چشم ضعف دیده میشه.وقتی که آسیب میبینن خودشونو از بقبه جدا میکنن.و سعی میکنن اخر هفته ها توی خونه بمونن.تنهایی سفر کنن و هرکاری تنهایی انجام بدن.فکر میکنن تنهایی براشون بهتره.از ادمها فاصله میگیرن ولی بعد از مدت تنهایی دوباره تصمیم میگیرن برگردن با ادم های جدید اشنا بشن.و رابطه های جدیدی بسازن.این بار با دقت بیشتری انتخاب میکنن.که چه کسانی توی زندگیشون باشن نباشن.معمولا کسیو به عنوان زندگی قبول نمیکنن.اون ها با عاقل تر و با اعتماد به نفس تر قوی تر و محکم تر میشن.حالا بقیه فکر میکنن تغییر کرده و ممکنه ازش دوری کنن ولی با این حال براشون مهم نیس ک بقیه چه فکری دربارش میکنن.

یکشنبه سیزدهم آبان ۱۴۰۳ ،ساعت 9:44